Saturday, February 20, 2010

എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം കവിത ജീ ആര്‍ കവിയൂര്‍

ഉറക്കമില്ലാതെഎപ്പോഴും
ഉണ്മെഷവതിയായി
കുളിച്ച് ഒരുങ്ങി
കാത്തിരിക്കും കാമിനിയാണ്
എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

പണ്ഡിതനും പാമരനും
കുബേരനും കുചേലനും
പെടാപാട് പെട്ട് വടാപാവ് തിന്നുന്ന
എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

കള്ളനും കൊള്ളക്കാരനും
കാമ്യമായി വിഹരിക്കും
കാണാ കാഴ്ചകളുടെ കഥ പറയും
എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

കച്ചകപടത്തിന്റെ മായയാല്‍
കയറൂരിയ കാളകളും കരടികളും
കുതിര പന്തയങ്ങളുടെ കുത്തരങ്ങാണ്
എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

പച്ച -മഞ്ഞ -ചുവപ്പുകല്‍ക്കു അപ്പുറം
തലങ്ങും വിലങ്ങും ഓടുന്ന വണ്ടിക്കു
കൈ കാണിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു
കാക്കി കുപ്പായാമണിഞവര്‍
നില്‍കാത്ത എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

എങ്ങു നോക്കിയാലും നീണ്ട നിരകള്‍
അച്ചടക്കത്തോടെ നില്‍കുന്നു
നാനാ വര്‍ണ ഭാഷ ജാതികള്‍ മരുവുന്ന
മായ മനോഹരം എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

മിന്നുന്നു വെള്ളിനക്ഷത്ര തിളക്കങ്ങള്‍
രാവിലും പകലിലും , അണിയറയിലും അരങ്ങിലും
നൊമ്പരം അന്തരംഗത്തിലും, ചുണ്ടില്‍ മന്ദഹാസവുമായി
എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

മണി മന്ദിരത്തിലും പാതയോരത്തും
മതോന്‍ മത്തരായി വിലാസമാടുന്നു
മാതങ്കികള്‍ മദന മോഹനമാടുന്ന
എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

ഭികരവാദി ഞെട്ടി വിറപ്പിച്ചിട്ടും
എല്ലാം മറന്നു വിണ്ടും
സടകുടഞ്ഞു എഴുനേറ്റു മുന്നേറുന്ന
എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

വിശപ്പിന്‍റെ വിളി മൂത്ത്
ഓടിയെത്തുന്ന വര്‍ക്കു എപ്പോഴും
ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും നല്‍കും
ആശാ കേന്ദ്രമാണ് , എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

പെറ്റമ്മയെ വിട്ടു പാതിരാ പകലില്ലാതെ
പണിയെടുത്തു തളരുമ്പോള്‍
മാറോടു ചേര്‍ത്തു അണക്കുമെന്‍
പോറ്റമ്മയാണ് എന്നും
എന്‍റെ മുംബായി പട്ടണം

1 comment:

വേണുഗോപാല്‍ said...

ഈ മുംബൈ വര്‍ണ്ണന നന്നായി..

അവള്‍ പല പല രൂപങ്ങളില്‍ എന്നും നമ്മോടൊപ്പം .. അതാണ്‌ മുംബൈ ....

ആശംസകള്‍