Wednesday, November 30, 2016

ഇളവേല്‍ക്കാനില്ലൊരു ചുമലും

ഇന്നും  മുഴങ്ങുന്നു കാതില്‍ നീ പറഞ്ഞോരാവാക്കുകള്‍
ഇദയകനി തിന്നപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞില്ല കയ്ക്കുമെന്ന്
ഇത്രക്ക് നോവുമെന്നു ഒരിക്കലും കരുതിയല്ലോ 
ഇണയായി തുണയായി നിന്നു നീയെന്‍
മൗനമുറങ്ങും താഴ്വാരങ്ങളില്‍ കത്തിപടര്‍ന്നു 
അലറും വിശപ്പിന്‍ ലഹരികളിന്നും നുകം പേറി
ഉഴുതുമറിച്ചൊരു ലവണ രസം ഒഴുകുന്ന
ചാലുകളിത്തിരി  സ്നേഹത്തിന്‍ ലേപനം പുരട്ടാന്‍
തെല്ലൊന്നു നില്‍ക്കാത്തതെന്തേ   മുഖം തിരിക്കുന്നുവോ
കാലം കാത്തുനില്‍ക്കില്ലോരിക്കലും കടന്നകന്നുപോകുന്നു 
നങ്കൂരമില്ലാത്ത പായ്മരമില്ലാത്തൊരു ഉദകപ്പോളയാമെന്‍
നീ തന്നൊരു ജീവിതമെന്ന  മൂന്നു അക്ഷരം ചേര്‍ന്ന വാക്കിന്‍
വക്കുടഞ്ഞു വഴുതി പോകുന്നുവല്ലോ ,അറിയില്ല
ഇനിയെത്ര നാളിങ്ങനെ അഴലും അഴുക്കും നിറഞ്ഞോരി
പഞ്ചഭൂതകുപ്പായമണിയേണം അഴുകാതേ
അഴിയത്തോരാതമാവും പേറിയീ അഴലെറ്റും
മരകുരിശു ചുമക്കണം വഴി നീളെയതാ പല്ലിളിക്കുന്നു 
കുമ്പസാര കൂടുകള്‍ മുഴങ്ങുന്നു പള്ളി മണികള്‍
തെല്ലൊന്നു ഇളവേല്‍ക്കാനില്ലൊരു ചുമലും ....

No comments: