Thursday, November 27, 2014

അനന്തമജ്ഞാതം

അനന്തമജ്ഞാതം


മനമെന്ന കാനനത്തില്‍
മാനായി വന്നു നിന്നു
മായതന്‍  കണ്‍ മുനയാല്‍
മോഹത്തിന്‍ വിത്തുവിതച്ചു

കര്‍മ്മത്തിന്‍ മര്‍മ്മം മറന്നു
അഴലിന്‍ അകപൊള്ളലുകള്‍
ആഴിയോളം ആഴത്തില്‍
നിഴല്‍ തീര്‍ക്കുന്നു സ്വപ്നങ്ങൾ

കലർപ്പിൻ തളിർപ്പിൽ
കാലത്തിൻ നടപ്പിൽ
കഴുക്കുത്താ കയങ്ങളിൽ
കഴകത്തിൻ കൈപ്പുകൾ

താങ്ങുകളില്‍ തഴുകിയകലുന്നു
തണുപ്പിന്‍ തണുങ്ങുകള്‍മെല്ലെ
തോരാത്ത കണ്ണുനീര്‍ പാടങ്ങളില്‍
തടയണകെട്ടിയ തലയണകളിൽ

നീറുമോര്‍മ്മകളില്‍ കാണാക്കാഴ്ചകൾ
നീരണിയും തീരങ്ങളില്‍ നടപ്പിന്‍
നിഴലനക്കങ്ങളുടെ  തേടലില്‍
നഷ്ടസ്വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ വസന്തം തീര്‍ക്കുന്നു

ഓളങ്ങളുടെ  താളങ്ങളുടെ
ഒഴുക്കുകള്‍ നിലച്ചു നില്‍ക്കും
ഓവുചാലുകളില്‍ വിഴുപ്പുകളുടെ
ഒടുങ്ങും ജീവന സ്പന്ദനങ്ങള്‍

ആ നാമജപങ്ങളുടെ  തുടര്‍ച്ചയില്‍
അലക്കുകള്‍ അഴകുകൂട്ടുന്നു
അന്തരാത്മാവിന്‍ വിളികളാല്‍
അവസ്ഥാന്തരങ്ങൾ തീര്‍പ്പുകല്‍പ്പിക്കുന്നു

1 comment:

സൗഗന്ധികം said...

കൊള്ളാം. നല്ല കവിത


ശുഭാശംസകൾ......