Sunday 12 December 2010
കറുപ്പും തവിട്ടും
കറപ്പും തവിട്ടും മങ്ങിയ
നടപ്പുകളിലേക്ക് മാത്രം മാണ്
കണ്ണുകള് തേടിയലഞ്ഞിരുന്നത്
ജീവിത താള ക്രമം കണക്കെ
നിരങ്ങി ഓടി കൊണ്ടിരിന്ന
വണ്ടിയുടെ കിത പ്പുകള്ക്കിടയില്
ഒരു പിടി വറ്റുകള്ക്ക് ഉള്ള
കാത്തിരിപ്പിന്റെ അവസാനം
നിമിഷങ്ങള്ക്കു ഉള്ളില് തിളങ്ങുന്ന
കാളിമ പടര്ത്തി ഒറ്റക്കാലില്
നില്ക്കുന്നവനുടെ തിളക്കത്തിന്
ഒടുക്കം വീണു കിട്ടുന്ന തുട്ടുകള്ക്കായ്
ഒഴിയാത്ത വിശപ്പ്യെന്ന നാടകം
അരങ്ങേറും വയറാമി വേദികയിലെ
മിടുപ്പുകളിലുടെ തലമുറകളായി
പാദുകങ്ങളില് കുടുക്കുകള് മുറുക്കിയും
തിളക്കങ്ങള് ഒരുക്കിയും
മുന്നോട്ടു മുന്നോട്ടു മുന്നേറുന്നു
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment