ജീവിതചക്രത്തിന് നോവ്

വെയിലിന്റെ വായ്ത്തല മൂർച്ചയേറുന്നു

ചുമലിലൊരു ഭാരം വഴിയേ അലയുന്നു

വിയർപ്പു വിഴുങ്ങുന്നു, നോവുകൾ പേറുന്നു

അന്യന്റെ കത്തിക്കു തിളക്കമേകുന്നു.

വിളിച്ചു കടന്നുപോം ആ ഹിന്ദി മൊഴിയിൽ

വയറിന്റെ പച്ചയാം മലയാളം കേൾപ്പൂ

എല്ലില്ലാ അവയവങ്ങൾ തൻ വിങ്ങലിൽ

പിറക്കുന്നു കവിതയും ഗൽഗതമായി.

കേട്ടില്ലെന്നു ചൊല്ലുവാൻ ആവില്ലിനി ഒട്ടും

അക്ഷര ദുഃഖം പേറി നിൽപ്പൂ കവിയും

അറിയാതെ കുറിക്കുന്നു ജീവിതത്തിൻ താളം

ആ ചക്രത്തിനൊപ്പം കറങ്ങുന്നു വിതയും.

- ജി ആർ കവിയൂർ

09/05/2026

ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍