മഴവെള്ളത്തിന്റെ കണ്ണാടി

മഴവെള്ളത്തിന്റെ കണ്ണാടി

മഴവെള്ളം കെട്ടിനിന്ന വഴികളിൽ,  

ആകാശം താഴെ ഇറങ്ങിവന്നു.  

ചെറുകുളങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നത്,  

മേഘങ്ങളുടെ നിശ്ശബ്ദ യാത്ര.  

തുള്ളിവീണ മണ്ണിൻ അരികിൽ,  

ഓർമ്മകൾ വട്ടമിട്ട് നിന്നു.  

കാറ്റിന്റെ സ്പർശം തഴുകിയപ്പോൾ,  

തിരമാലകൾ ചിരിച്ചുണർന്നു.  

നടന്നുപോയ പാദച്ഛായകൾ,  

ജലക്കണ്ണാടിയിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്നു.  

ഒരു നിമിഷം നോക്കിനിന്നാൽ,  

സ്വയം തന്നെ കാണാമായിരുന്നു.  

മഴ തീർന്ന വഴിയരികിൽ,  

നിശ്ശബ്ദം മാത്രം ബാക്കിയായി.  

മഴവെള്ളത്തിന്റെ കണ്ണാടിയിൽ,  

ജീവിതം മറഞ്ഞു തെളിഞ്ഞു.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

11 05 2026

( കവിയൂർ , തിരുവല്ല)