തീരമില്ലാത്ത കായൽ

തീരമില്ലാത്ത കായൽ

മങ്ങുന്ന സന്ധ്യയുടെ നിറത്തിൽ,  

കായൽ ദൂരെയായി നീണ്ടു.  

തീരമില്ലാത്ത നിശ്ശബ്ദത്തിൽ,  

ആകാശം വെള്ളത്തിൽ അലിഞ്ഞു.  

കാറ്റിന്റെ തണുത്ത സ്പർശത്തിൽ,  

ഓളങ്ങൾ മെല്ലെ ചലിച്ചു.  

ദൂരെയൊരു വള്ളത്തിന്റെ നാദം,  

മൗനത്തെ തഴുകിപ്പോയി.  

അവസാനമില്ലാത്ത ജലപാതയിൽ,  

ഓർമ്മകൾ ഒഴുകിനിന്നു.  

തീരമില്ലാത്ത ഓളങ്ങൾക്കൊപ്പം,  

മനസ്സും ദൂരെയായി യാത്രയായി.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

28 05 2026

(കവിയൂർ, തിരുവല്ല)