അശ്വമേധ നർത്തനം (ഗാനം)

അശ്വമേധ നർത്തനം (ഗാനം)

മർത്യ സിംഹാസനങ്ങൾ കുലുങ്ങുന്നു  

ധ്വംസനങ്ങളുടെ ഗർജ്ജനം പുകയുന്നു  

നിണപ്പുഴകൾ ഭൂമിയിലൊഴുകുന്നു  

ഹിംസകൾ കൊടികുത്തി വാഴുന്നു  

ചിതറുന്ന ശിരസ്സുകൾ ചരിത്രമാകെ  

കണ്ണീരും ക്രോധവും ചേർന്ന് കത്തുന്നു  

വിജയഗർവം നൃത്തം ചെയ്യുന്നു  

നീതിയുടെ നാദം മണ്ണിൽ മൂടപ്പെടുന്നു  

ഹൃദയതാളങ്ങളിലും ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങളിലും  

നിരാലംബതയുടെ നീർച്ചുഴിയിൽ പെട്ട്  

ആത്മാവ് വഴിയറ്റു തള്ളപ്പെടുമ്പോൾ  

മൗനം പോലും അലറുന്നുവല്ലോ  

അസ്ഥികളിൽ വരെ പുകയുന്ന ക്രോധം  

കാലം തൻ താളം കൊട്ടി ഉയരുന്നു  

പ്രളയനർത്തനം അവസാനിക്കുവോളം  

മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ തിന്നുന്നു  

സ്വയം തിരിച്ചറിയുക — അതാണ് ആദ്യ ജയം  

അകത്തുള്ള ബ്രഹ്മാണ്ഡം ശ്വസിക്കുമ്പോൾ  

പുറത്തുള്ള വിശ്വവും താളം കണ്ടെത്തുന്നു  

മനം ഒരു ആയുധമല്ല, മഹാശക്തിയെന്ന്  

അറിയുന്ന നിമിഷം തന്നെ  

ഭീതികൾ ദ്രവിച്ചു അസ്തമിക്കുന്നു  

ബോധത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ  

ആത്മാവ് തന്നെ ആയുധവും അഭയവും ആകുമ്പോൾ  

മനുഷ്യൻ സ്വന്തം ശക്തിയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു

ജീ ആർ കവിയൂർ 

11 01 2026

(കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)