ജീവിതമെന്ന തുന്നൽ

 ജീവിതമെന്ന തുന്നൽ

മെല്ലെ നടക്കാം നമുക്കീ പാതയിൽ,  

ഓരോ ചുവടിലും ശ്വാസം നിറച്ചു കൊണ്ട്.  

മുന്നോട്ടുള്ള നടത്തം ജീവിതമല്ലേ,  

ചെറുതെങ്കിലും അത് നിർത്താതിരിക്കാം.

ഒരൊറ്റ ചങ്ങാതി കൂട്ടിനുണ്ടെങ്കിൽ,  

ഒറ്റപ്പെടലിൻ ഭാരമില്ലാതാകും.  

ഒരു നേർത്ത സ്വരം, ഒരു കേൾക്കൽ മാത്രം,  

ആശ്വാസമേകാൻ അത് പോരേ നമ്മൾക്ക്?

ഇന്നലെയെ കുറിച്ചോർത്തു പരിഭവിക്കേണ്ട,  

കഴിഞ്ഞതൊക്കെയും കഴിഞ്ഞു പോയി.  

ഇന്നിൻ വെളിച്ചം നുകർന്നു കൊണ്ട് നമുക്ക്,  

ഈ നിമിഷത്തെ സ്നേഹിച്ചു നീങ്ങാം.

കൈയ്യിലുള്ളത് ചെറുതെങ്കിലും നൽകാം,  

ഒരു പുഞ്ചിരിയോ, നല്ല വാക്കോ എന്തുമാകാം.  

കൊടുക്കുന്തോറും ഭാരം കുറയുന്ന ഒന്നല്ലേ,  

നമ്മളെ കോർത്തിണക്കും സ്നേഹച്ചരടുകൾ.

വിശ്രമം പാപമല്ലെന്ന് ഓർക്കാം നമുക്ക്,  

തളർന്ന മെയ്യ് ആവശ്യപ്പെടും സാന്ത്വനം.  

കുറ്റബോധമില്ലാതെ ഒന്ന് മയങ്ങാം,  

തിരികെ വരാനുള്ള കരുത്ത് നേടാം.

പുലരിയെ നോക്കി നന്ദി ചൊല്ലാം നമുക്ക്,  

പുതിയൊരു ദിനം തന്ന പ്രപഞ്ചത്തോട്.  

സഹായങ്ങൾ നൽകിയ പ്രിയപ്പെട്ടവരോട്,  

മനസ്സു തുറന്നു നന്ദി അർപ്പിക്കാം.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

24 02 2026

( കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)