കരുതലിന്റെ ചുവട്

 കരുതലിന്റെ ചുവട് 

തണലേകും മരമായി നീ എന്റേതു ചാരെ നിൽക്കേ,  

ഇടറുന്ന പഥങ്ങളിൽ തുണയായി മാറുന്നു.  

സ്നേഹത്തിന്റെ തലോടൽ ആശ്വാസമായി പെയ്യുമ്പോൾ,  

മനസ്സിലെ നോവുകൾ മെല്ലെ മാഞ്ഞുപോകുന്നു.  

താങ്ങായി നീട്ടുന്ന നിന്റെ കരങ്ങൾ നൽകുന്നു ധൈര്യം,  

പുതുജീവനത്തിന് വെളിച്ചമാകുന്നു.  

കണ്ണിലെ കനിവാൽ ഇരുള് നീക്കി മുന്നിൽ നീ,  

തെളിക്കുന്നു സത്യമായ് നേരായ പാതകൾ.  

വീഴാതെ കാക്കുന്ന ജാഗ്രത കരുത്തിൽ നിറഞ്ഞു,  

കാലം കുറിക്കുന്നു ധന്യമായ നിമിഷങ്ങൾ.  

ഒരുമിച്ച് നീങ്ങുന്ന ഈ യാത്രയിൽ എന്നും,  

കരുതൽ തിളങ്ങുന്നു പൊൻതാരകം പോലെ.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

03 03 2026

(കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)