മരണമേ വരിക

മരണമേ വരിക

മരണമേ വരിക, മൌനം നിറയുന്ന നേരം,

സകല ജീവനും ഒരൊറ്റ വഴിയിലായി.

പൂക്കൾ വാടും, നക്ഷത്രങ്ങൾ മങ്ങും,

കാലത്തിന്റെ ചക്രം നില്ക്കാതെ സഞ്ചരിക്കും.

കാറ്റ് മൂടുമ്പോൾ തീരങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദമാകും,

നദികൾക്കും ഒരുദിവസം സമാധി ലഭിക്കും.

ആരൊക്കെയോ പാടിയ ഗാനങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോകും,

അരികിൽ നിൽക്കുന്ന അസ്തമയമാവും ശാന്തി.

ജീവിതം ഒരു തിരമാല മാത്രം കടലിൽ,

മരണമേ വരിക, ശാശ്വതതയുടെ പാതയിലൂടെ.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

04 11 2025

(കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)