ചിരിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വേദന"

ചിരിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വേദന" 

ആരും എന്നെ പിന്തുണച്ചില്ല, ഞാൻ പരാതിപ്പെട്ടില്ല

എല്ലാ വേദനകളെയും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ ജീവിച്ചു, അതിനെ ഒരു കഥയാക്കി.

ഏകാന്തമായ യാത്രയിൽ ഹൃദയം വിളക്കുകൾ കത്തിച്ചു വച്ചു.

ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് പോലും ഞാൻ വെളിച്ചത്തിന്റെ പാത തിരഞ്ഞെടുത്തു.

ഓരോ തിരിവിലും ജീവിതം എന്നെ പരീക്ഷിച്ചു.

പക്ഷേ ഞാൻ ഓരോ തിരിവും എന്റെ പാതയാക്കി.

എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ മൗനം സൂക്ഷിച്ചു. എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് സൂക്ഷിച്ചു.

ചിതറിക്കിടക്കുന്ന വികാരങ്ങളെ പോലും ഞാൻ സംഗീതമാക്കി.

കൂട്ടായ്മകളിൽ ആരും എന്റെ പേര് ചോദിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്താണ് ദോഷം.

'ജി ആർ' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ അസ്തിത്വം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

ജി ആർ കവിയൂർ.
17 07 2025

Comments

Popular posts from this blog

പ്രഭാത കിരണം

“ സുപ്രഭാതം “

വിവാഹ വാർഷിക കവിത