തിരയും തീരവും

തിരയും തീരവും

തിരമാലകൾ പായുന്നു നീലാകാശം നോക്കി,  

തീരത്തിൻ മണൽതരികൾ നിശ്ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു.  

കടൽമൊഴി കാറ്റിൽ അലയടിച്ചു

മീനുകൾ അലകളിൽ ആനന്ദത്താൽ തുള്ളി കളിക്കുന്നു.  

തിരമാല വിരൽതുമ്പിൽ നൃത്തം ചമയ്ക്കുന്നു,  

നീലനിറം പുകയുന്നു മിഴികൾ നിറയ്ക്കുന്നു.  

മണൽപ്പാതയിൽ പാദങ്ങൾ കഥ പറയുന്നു,  

ചൂടൻ കാറ്റ് വാക്കുകളില്ലാതെ മൂളുന്നു.  

സന്ധ്യാമേഘം ചാരുതയോടെ നിറയുന്നു,  

ചന്ദ്രപ്രഭ തീരത്തിൻ മനസ്സു തൊടുന്നു.  

തിരയും തീരവും ഒരുമിച്ചു സ്വപ്നം കാണുന്നു,  

ജീവിതം കടലായി പിന്നെയും പൊങ്ങി വരുന്നു.

ജീ ആർ കവിയൂർ

13 10 2025

(കാൻഡ, ടൊറോൻ്റോ)