പ്രത്യാശയുടെ കിരണം

പ്രത്യാശയുടെ കിരണം

കാറ്റിൽ വിഴുങ്ങിയ ഇരുട്ടിന്റെ മായയിൽ,

ഒരു പ്രകാശത്തിന്റെ താളം മിഴിയൊഴിക്കുന്നു.

പ്രതീക്ഷയുടെ മൃദുവായ സ്പർശത്തിൽ,

ഹൃദയത്തിലെ ഭയം അഴുകി മാറുന്നു.

പുറ്റുന്ന സൂര്യകിരണങ്ങൾ വീണു പടരുന്നു,

മണ്ണും മഴയും ഒത്തുചേരുന്നു പ്രതിബിംബത്തിൽ.

ഓർമ്മകൾ പുനർജ്ജീവിതമാകുന്നു,

കാലത്തിന്റെ മറവിയിൽ മറഞ്ഞുവീണ സ്നേഹം.

വീണുപോയവയിൽ നിന്നും പാഠങ്ങൾ പകർന്നു,

വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്നു.

നൂറ്റാണ്ടുകളായും മറയാത്ത ഒരു ഉറപ്പ്,

ജീവിതത്തിന്റെ തുടർച്ചയിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

 03 04 2026

( കാനഡ , ടൊറൻ്റോ)