ഞാന്‍ സനാതനനന്‍

ഞാന്‍ സനാതനനന്‍





എനിക്കു മുഖത്തിന്‍ മോടിയില്‍ വിശ്വാസമില്ല


ആഹരനീഹാരാതികളില്‍ ഒട്ടു ശ്രദ്ധയില്ല


ആര്‍ക്കു വേണ്ടി ജനിച്ചു ആര്‍ക്കുവേണ്ടി മരിക്കണം

ഭാന്തമാര്‍ന്ന ചിന്തകള്‍ ആരോടും പങ്കിടുന്നതില്‍


രസം കണ്ടെത്തുന്നില്ല സ്വന്തമെന്നു പറയാന്‍


ഒരുനാടില്ല വീടില്ല ഈ ഭൂമിയിലെ

ഈ നീലാകശമാണെനിക്കിഷ്ടം
 
അതിനു അതിരുകള്‍ ആരും തീര്‍ക്കില്ലല്ലോ


ബന്ധ സ്വന്തങ്ങള്‍ക്കോ വര്‍ണ്ണ

വര്ഗ്ഗത്തിലോ ഒരു നോട്ടവുമില്ല

നിങ്ങള്‍ ആട്ടി പായിച്ചു ചാട്ടവാറിനടിച്ചു 


വേദനയെന്നത് എനിക്കറിയില്ല

അതെ ഞാന്‍ ഞാന്‍  ഞാനാണ്

ഞാന്‍ സനാതനന്‍ ജനിമൃതികള്‍ക്കിടയില്‍


ഒരു നാഴികക്കല്ല് എനിക്ക് മരണമില്ല





Comments

സീത* said…
ചില ജന്മങ്ങളിങ്ങനേയും...
SHANAVAS said…
ഞാന്‍ സനാതനന്‍ ജനിമൃതികള്‍ക്കിടയില്‍ ....
കവിത മനസ്സില്‍ തട്ടി...ചിത്രം അതിലേറെ...ആശംസകള്‍..
ajith said…
സനാതനധര്‍മം ഇതോ

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ