Wednesday, March 12, 2014

ഒന്നാകുന്നുവോ

ഒന്നാകുന്നുവോ  


പലരാവിലും  കേട്ടെന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മുഴങ്ങും  
നിൻ കണ്ണിൽ വിരിഞ്ഞ ഗസൽ പൂക്കളായിരം    
മറക്കാനാവാത്ത ലഹരിയത് തന്നു മയക്കി 
ഓർമ്മകളിൽ പുതുവസന്തത്തിൻ മധുചഷകം 
ആ ലാസ്യത്തിൻ അലസതയിൽ 
നിൻ പദ ചലനങ്ങളും കുളിരുമറിഞ്ഞു 
മുല്ല പൂവിൻ മണം മയക്കും 
പുതു മണ്ണിൻ ഗന്ധവും  മാറിമറിയുന്ന 
ഋതു വർണ്ണത്തിൻ ചാരുതയിൽ  
ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളാൽ ഇല്ലാതെയാകുന്നുവോ 
പ്രകൃതിയും പുരുഷനുമൊന്നാകുമ്പൊലെ. 

ജീ ആർ കവിയൂർ  
 
  

1 comment:

സൗഗന്ധികം said...

നല്ല കവിത

ശുഭാശംസകൾ......